| تبليغات | X |
|
تو میدانی رسیدن چه لذتی دارد ...... من از آن لحظه می گویم
|
تنها
مرگ و عشقند كه همه چيز را دگرگون مي كنندزني
پايان خط ايستاده
شايد
همان زني باشد
كه
ابتداي خط
مي خواست بگويد
دوستت دارم
باران ! سرود ديگري سر كن !
من نيز مي دانم كه در اين سوك
ياران را
ياراي خاموشي گزيدن نيست.
اما تو مي داني كه در اين شب ،
ديوارهاي خسته را
تاب شنيدن نيست .
من نيز مي دانم كه ياران شقايق را
دستي به نفرين
از ستاك صبح پر پر كرد
من نيز مي ددانم كه شب افسانه خود را
در كوش بيداران مكرر كرد .
اما نمي گويم :
ديگر نخواهد رست در اين باغ
خونبرگ آتشبوته اي
چون قامت ياد شهيدانش
يا گل نخواهد داد ،
پيوند دست نااميدانش .
باران ! سرود ديگري سر كن !
شعر تو با اين واژگان شسته
غمگين است .
ترجيع محزون تو ،
امشب نيز
چون ترجيع دوشين است.
شعري به هنجاري دگر بسراي
آواي خود را پرده ديگر كن .
باران ! سرود ديگري سر كن .
تهران ، آذر 1344 دكتر شفيعي كدكني
نيمه شب بود و غمي تازه نفس ،
ره خوابم زد و ماندم بيدار.
ريخت از پرتو لرزنده شمع
سايه دسته گلي بر ديوار.
***********
همه گل بود ، ولي روح نداشت
سايه اي مضطرب و لرزان بود
چهره اي سرد و غم انگيز و سياه
گوئيا مرده سرگردان بود!
***********شمع ، خاموش شد از تندي باد ،
اثر ازسايه به ديوارنماند!
كس نپرسيد كجا رفت ، كه بود ،
كه دمي چند دراينجا گذراند!
***********اين منم خسته درين كلبه تنگ
جسم درمانده ام از روح جداست
من اگر سايه خويشم ، يارب ،
روح آواره من كيست ، كجاست ؟
چراغي در افق
به پيش روي من ، تا چشم ياري مي كند ، درياست.
چراغ ساحل آسودگي ها در افق پيداست.
در اين ساحل كه من افتاده ام خاموش
غمم دريا ، دلم تنهاست ،
************وجودم بسته در زنجيرخونين تعلق هاست !
خروش موج با من مي كند نجوا ؛
- كه هر كس دل به دريا زد رهائي يافت...
كه هر كس دل به دريا زد رهائي يافت...
************مرا آن دل كه بر دريا زنم نيست
ز پا اين بند خونين بر كنم نيست
اميد آنكه جان خسته ام را
به آن ناديده ساحل افكنم نيست.
به ياد فريدون مشيري ( كه اولين باربا يكي از دوستان خوبم سر خاکش رفتم از تو ممنونم)
به حرفم گوش كن يارب
به دردم گوش كن يارب
اگر بيهوده مي گويم
مرا خاموش كن يارب
بگو يارب چه بد گفتم چه بد كردم
كه نزدت خويشتن را ديو ودد كردم
به جز عشقي كه دردش را به من دادي
به من يارب چه بخشيدي كه رد كردم
فقط در عاشقي يارب مدد گفتم
شدم عاشق تمناي مدد كردم
شب مستي اگر توبه بشكستم
سحر تكرار توبه صد به صد كردم
به سيلابم كشاندي زيروبم ديدم
تحمل در عذاب جزرو مد كردم
برايم آتشي دوزخ فرستادي
برايت ناله ها را در سبد كردم
گرفتي جامه فرضه مرااز من
صبورانه كله را از نمد كردم
مرا يارب نمي خواهي گناه از تو
اگر نفرين به اين دنياي بد كردم
