یه ترم هم مثل برق و باد گذشت .نفهمیدم چطوری تموم شد مثل ترم های پیش.مثل عمر آدما که

همینطوری در حال گذره بدون اینکه کاری کرده باشن.بدون اینکه کسی رو دوست داشته باشن.

بدون اینکه زندگی کرده باشن و بدون خیلی چیزهای دیگه که نداشتن و ندارن. به عقب که

برمیگردی میبینی خودت هم دسته کمی از این آدما نداری تو هم هیچ چیز نداری و نخواهی

داشت.برام دعا کنید تا امتحانامو خوب بدم . یاحق.

سکوت کن

بزرگ باش

فراموش کن

همه هستی خیالی است که چشمی آن را پلک  زده است.