فقط تا فردا فرصت بود

نگاهش پنجره ها را می شمرد

و پاهایش ضربه زمین می شد

فردا هم که می آمد فرقی نمیکرد

و باز نگاهش

پاهایش

برای یکی شدن بی قرار

ریتم چشمها شمارش پنجره پاها و

ضربه ها

چه نتی برای یک آواز برای خواندن

فراموش نمی کنم فردا بود

آن فرصت آمده

از دست رفته

و لی باز هم پاها و ضربه ها دنبال

ثانیه ها می دویدند و می دویدند

آخرش چه

باز هم فرصت ها و فرداها و ضربه ها

برای ریتمی دوباره