هنوز ........... ميدوني

تو میدانی رسیدن چه لذتی دارد ...... من از آن لحظه می گویم

سر تا پا گریه بودی از دهان هيچ کس نمی افتادی

رنگ زندگی ندیده

آدم رویاهای پری

صبح زود از خانه بیرون میزدی

آدم بودی

آدم رویاهای پری

ندیده و نشنیده عاشق تمام هیکل هیاکل

بیچاره پری

جرات دوست داشتن نداشت

می شنید و می شنید و....

تمام روز فالگوش لحظه های ناب زندگی

بیچاره پری دوست می دا شت

تن زده به آبی نه چندان سرد ناله می کرد ناله...

شنیده بود آنان روی زمین

ساخت دست خدا

آدمند آدم

شنیده بود فصل های روی زمین حبابان دریا

از نسل هوا

رویای به یاد ماندنی قرنها رنج و زحمتند

شنیده بود ....

تیر ۸۲

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 11:27 بعد از ظهر توسط سهیلا |