| تبليغات | X |
|
تو میدانی رسیدن چه لذتی دارد ...... من از آن لحظه می گویم
|
برف !
آری برف
به مثال زنی باکره
که به رد پای اولین مرد غریبه اما عاشق...
به قضاوت بی عدل چشمان سرخ دور از برف
چونان زشت می گردد
که گویی
عمریست، دخل، با قحبگی پر می کند به روسپی خانه!
آری
این است سرنوشت زن باکره نزد مردمان سرخ چشم شهر من ...
آری برف
سرنوشت این است ...
نوشته یکی از دوستان خوبم که به خوش قلبی اون کمتر کسی رو دیدم.
پدرام نظری
